❇️ داوران و مدیران محترم جشنواره، بازی پیچیده تقسیم جوایز را باختید!

اجتماعی بهمن ۲۳, ۱۳۹۶

❇️ داوران و مدیران محترم جشنواره، بازی پیچیده تقسیم جوایز را باختید!

◽️واقعا باید به داوران و مدیران جشنواره سی و ششم تبریک گفت. این هوشمندانه‌ترین و مهندسی ‌شده‌ترین شکل تقسیم جوایز برای راضی نگه داشتن همه بود.

◽️فقط آنها یک فاکتور را در این معادله نادیده گرفتند: ابراهیم حاتمی‌کیا. در ادامه مرور می‌کنیم مهندسی شده یعنی چه.

◽️ «عرق سرد» به عنوان فیلمی که در سیبل تیراندازی «گروه‌های فشار» خارج از سینماست، از نظر داوران بازیگران خوبی داشته و پنج بازیگرش کاندیدا شدند و داوران قرار بوده به دو تا از این پنج تا جایزه بدهند.

◽️به شکل اتفاقی همان دو بازیگر (امیر جدیدی و سحر دولتشاهی) برای «عرق سرد» و یک فیلم دیگر (درباره امیر جدید مشترک با «تنگه ابوقریب» و درباره سحر دولتشاهی مشترک با «چهارراه استانبول») نامزد می‌شوند و وقتی جایزه گرفتند، آن یک فیلم دیگر «زهر» قضیه را گرفت.

◽️«مغزهای کوچک زنگ زده» فیلم مورد پسند تماشاگران بود. این فیلم در کنار «عرق سرد» و «بمب؛ یک عاشقانه» نماینده‌های شاخص سینمای بخش خصوصی در برابر سینمای دولتی و ارگانی بودند.

◽️چهار جایزه این فیلم یکی مشترک با «به وقت شام» بود (صداگذاری، به دلیل حضور یک صداگذار در دو فیلم)، دومی به شکل مضحکی با «کامیون» مشترک بود (در بخش فیلمنامه دو سیمرغ دادند)، سومی جایزه بهترین فیلم از نگاه هنر و تجربه بود (که خود هومن سیدی از گرفتنش تعجب کرد) و چهارمی هم که داوران نقشی در آن نداشتند و فیلم منتخب تماشاگران بود.

◽️حساسیت برانگیزترین فیلم جشنواره «به وقت شام» سه جایزه گرفت، از جمله بهترین کارگردانی (که در همان مضحکه دو سیمرغ در یک رشته، با «تنگه ابوقریب» مشترک بود). اینجا داوران ابتکار جالبی داشتند و ظاهرا با یک تیر دو نشان زدند.

◽️هم به تکنیکی‌ترین فیلم از نظر اکثریت یعنی ابوقریب جایزه دادند و هم با یک سیمرغ اضافه به حاتمی‌کیا سعی کردند شان او را نگه دارند و از تلاشش تقدیر کنند. اما همین حرکت پیچیده به ضد خودش تبدیل شد.

◽️ظاهرا هیات داوران و تیم مدیریتی جشنواره نگران بوده‌اند (و سهم نگرانی هریک از این دو گروه مشخص نیست) اگر مثل دو سال پیش که «بادیگارد» در رشته‌های اصلی حتی نامزد هم نشد، داد حاتمی‌کیا دربیاید و مصاحبه‌های آتشین کند و جشنواره بعد از برگزاری دچار حاشیه شود. پس رشته بهترین کارگردانی را قربانی کردند.

◽️اما آنها فاکتور شخصیت منحصربفرد حاتمی‌کیا را نادیده گرفتند. او همیشه «طلبکار» است، همیشه ناراضی‌ست. فیلمش جایزه بگیرد، از منتقدان فیلم گله می‌کند. جایزه نگیرد، به مدیران حمله می‌کند. تجربه این سال‌ها نشان می‌دهد حاتمی‌کیا در عرصه عمومی به هجوم و حمله معتقد است، نه سیاست و بده‌بستان (پشت پرده را خبر نداریم).

◽️داوران و مدیران اگر به حاتمی‌کیا جایزه نمی‌دادند، احتمالا او بیرون از فضای جشنواره تیغ تیز انتقاد را بیرون می‌کشید. وقتی به او جایزه دادند نه تنها سکوت نکرد، که فریاد زد. و بهانه خوبی هم داشت: مجری مشترک برنامه سینمایی تلویزیون و اختتامیه جشنواره! و به این بهانه خودش را مظلوم نشان داد.

◽️فریادهای حاتمی‌کیا در اختتامیه جشنواره فیلم فجر تا مدت‌ها انعکاس خواهد داشت. برای طرفداران خودش و فیلمش یک جور و برای مخالفان او و فیلمش جور دیگر.

◽️او رسانه را خوب می‌شناسد و می‌دانست بهترین جا برای فریاد زدن همین مراسم است. کلی خبرنگار و عکاس و فیلمبردار آنجا حاضر بودند و حرف‌ها و عکس‌ها و ویدیوهایش دست به دست می‌چرخد.

◽️خوب است اگر داوران و برگزار کنندگان جشنواره یک بار فیلم اختتامیه را ببینند و طعنه‌های هومن سیدی و پیمان معادی و سحر دولتشاهی را بشنوند و فریادهای حاتمی‌کیا را به خاطر بسپارند. و بعد باور کنند که این بازی پیچیده تقسیم جوایز را باختند، بد هم باختند! /علی مصلح حیدرزاده،icenema

بدون برچسب

6 بازدید کل ، 1 امروز

  

ارسال نظر

برای ارسال آگهی باید عضو سایت شوید . اگر هنوز عضو سایت نشده اید هم اکنون عضو سایت شوید.